Bezoek de zieken

Binnen de 40 dagen tijd staan we stil bij de werken van barmhartigheid. 1 van deze werken is 'bezoek de zieken' en dus willen we stilstaan bij al onze zieken binnen onze gemeentes. Hoe geweldig zou het zijn als al onze zieken overweldigd worden met mooie, hoopvolle bemoedigingen.

WIl je onze zieken bemoedigen? Stuur dan een kaartje naar onderstaand Mozaiek adres. We zullen dan alle kaarten verzamelen en zorgen dat ze bij de zieken komen.

Mozaiek Centrum
Storkstraat 33
3905 KX Veenendaal

Andries Kuijper
 
Andries en Mieneke Kuiper
 
Begin februari zijn de epilepsie aanvallen van Andries na ruim een jaar gestopt. De aanvallen werden veroorzaakt door een Caveroom in zijn hersenen. Het lijkt alsof nu de juiste medicatie is gevonden en een operatie voorlopig niet nodig is. De komende maanden zal hij het vertrouwen in zijn lichaam weer terug moeten krijgen. 

Mieneke heeft sinds 2014 de diagnose ziekte van Kahler, een vorm van beenmergkanker. Ze heeft heel wat chemotherapie gehad en heeft ook 2 keer een stamceltransplantatie ondergaan. Ze is erg ziek geweest, maar het gaat nu wonderwel goed met haar en ze is inmiddels 3 jaar na de laatste behandeling nog steeds stabiel. Zowel Andries als Mieneke voelen zich gezegend en genieten bij de dag en in het moment. De angst is er nog wel eens, de pijn ook echt wel, maar hun ogen zijn naar boven gericht, op Hem die hen draagt.



 
Gerard Langerak
 
Gerard is al langdurig ziek. Hij heeft de ziekte van Parkinson en Polyneuropathie. Twee progressieve neurologische aandoeningen wat erg hard achteruit gaat en waardoor Gerard nu volledig afhankelijk en invalide is.



 
Marc Meeuwsen
 
Marc: “Soms leeft de hoop op - een nieuwe arts die meekijkt en andere manier van beademen voor meer comfort en meer ruimte voor de laser en de scalpel in mijn keel. Kleine kruimels van hoop die je worden gegeven en het vuurtje van - zou het?, lukt het dit keer? opstoken. En dan is er weer de teleurstelling dat het weer niet allemaal is weggehaald - weer niet gelukt is. Dit is de realiteit waar Petra, de kinderen en ik al een aantal jaar in leven, 32 operaties achter de rug, waarvan 15 in Hamburg / Duitsland en de 33e staat voor de deur. Gelaten, murw geslagen en sceptisch over wat nog mogelijk is. 
Ondanks dat ervaren we steeds sterker wordende overtuiging dat God ons niet heeft losgelaten, dat Hij ook onze situatie ten goede keert. Hoe uitzichtloos het vaak ook lijkt.”.



 
Wout Duijst
 
Wout Duijst belandde na zijn pensioen vorig jaar een zware depressie. Na een aantal behandelperiodes in een kliniek is Wout inmiddels sinds januari weer thuis waar hij verder via dagbehandeling met ups-and-downs langzaam uit het dal klimt. In februari heeft Wout te horen gekregen dat hij een zeldzame vorm van kanker heeft in zijn darmen en onderrug waarover nog niet heel veel bekend is in Nederland. Een forse klap voor het gezin! Ze hebben de tumor niet kunnen wegsnijden en vorige week is er een behandelplan opgesteld. De komende weken ondergaat Wout meer dan 30 bestralingen in het UMC en zullen ze diverse scans maken. We vragen om gebed voor Wout, Marrie en de familie om hen heen.



 
Chantal Koelewijn en Jimmy Smit
 
Chantal en Jimmy maken een moeilijke tijd door beiden staan voor een (zware) operatie maar wanneer is nog niet bekend, dit brengt veel onzekerheid met zich mee. En wachten duurt zo lang.



 
Henk van Vlastuin
 
Drie weken geleden kreeg Henk de uitslag van de CT-scan waarop duidelijk te zien was dat de tumorgroei doorgaat. Op de scan zagen ze dat de 12 vingerige darm ook afgekneld wordt door de tumor en dat het eten dus moeilijk uit de maag kan. Afgelopen dinsdag hebben ze geprobeerd om van binnenuit een omleiding te maken van de maag naar de dunne darm.  Die ingreep is helaas niet gelukt. Wel zagen ze toen voor het eerst dat ook de maaguitgang afgekneld wordt.  Gelukkig pakken ze snel door in het VUmc een krijgt hij een operatie van buitenaf.  Ze gaan het eerst proberen met een kijkoperatie maar gaan er vanuit dat dit niet gaat lukken door de verklevingen van de eerdere operaties.  In dat geval gaan ze gelijk door met een grote buikoperatie.  Heel spannend allemaal,  maar Henk houdt de hoop op het weer beter en meer kunnen eten, waardoor hij ook weer meer energie krijgt.  Zijn vrouw Lydia heeft het zwaar met alweer 4,5 jaar te zijde staan en altijd strak staan.  Gelukkig heeft ze nu hulp en hopen we dat ze weer op zal klimmen.



 
Lineke van Baaren
 
Een jaar waar we dankbaar op terug mogen kijken. Want er is medisch zoveel meer gebeurt dan men had kunnen bedenken! We hebben een God van wonderen. 
Ook zijn we heel dankbaar hoe we hier mee om kunnen gaan. God geeft ons elke keer weer positieve kracht als we het moeilijk hebben. Dag voor dag en stap voor stap mogen we met Hem gaan. 
Op het moment krijg ik onderhoudschemo (voor verkleining of stabiliteit van de tumor).Dit is om de week. Best intensief maar lichamelijk en psychisch kan ik het gelukkig nog steeds goed aan.



 
Suzanne van der Louw
 
Suzanne heeft clusterhoofdpijn en worstelt dag in dat uit met veel pijn en bizarre vermoeidheid. Een dag duurt voor haar te lang en het doet haar veel verdriet om te erkennen dat ze fysiek ‘aan het inleveren is’. In april gaat ze weer naar het Erasmus Medisch Centrum zal gaan voor controle en overleg met de professor. Er gaat sowieso nog een operatie komen om de batterij te vervangen. Ook is er nog onduidelijkheid of de pijn en vermoeidheid alleen door de clusterhoofdpijn komt. Een hoop vraagtekens nog.
Ook voor haar man Rein is het niet makkelijk. Gelukkig zijn ze beiden gezegend met een flinke portie humor én met mensen om hen heen die meeleven en voor ze blijven bidden.



 
Fatmeh 't Lam
 
Fatmeh is geboren en opgegroeid in Israël. Sinds 3 jaar woont ze samen met haar ouders in NL. Vanaf haar geboorte heeft ze de ernstige huidziekte Epidermolysis bullosa, en sinds een jaar of 4 ook hartfalen. Afgelopen 4 weken werd het hartfalen erger en is ze 2x opgenomen in Ede. Op dit moment ligt ze in het UMCG in Groningen omdat ze daar meer kennis en kunde hebben over haar huidziekte en hartfalen. Het is voor haar en haar familie een spannende tijd, maar ze weten zich gedragen door onze Hemelse Vader, en de vele gebeden. GOD is in controle.



 
Eduard Wustenveld
 
Tijdens kerstavond voelde Eduard ineens het gevoel uit zijn lichaam verdwijnen. Hij wordt per ambulance naar het ziekenhuis gebracht, maar werd weer terug naar huis gestuurd. Eenmaal weer thuis kreeg hij een heftige epileptische aanval en is hij met dezelfde ambulance weer naar het ziekenhuis gebracht.  Na een hoop onderzoeken en scans vertelde de neuroloog dat er drie tumoren in mijn rechterhersenhelft waren gevonden en dat hij nog maar een aantal jaren te leven had. Toen hij een week later met een andere neuroloog in gesprek kwam en vertelde over zijn klachten in de weken voorafgaande aan kerstavond, begon de neuroloog te denken aan een andere diagnose: sinustrombose. Na een uitgebreide scan bleek dat inderdaad zo te zijn. De plekken die als tumoren waren aangezien waren bloeduitstortingen. Een sinustrombose is een verstopping van de aderen die van je hersenen weer teruglopen naar je hart. De kans is groot dat Eduard binnen 1 tot 2 jaar weer hersteld is en er geen blijvende schade aan overhoudt. Op dit moment is hij aan het revalideren en zijn hersenen volop aan het trainen. Ook voor zijn vrouw en zoon is de afgelopen periode een rollercoaster aan emoties geweest.



 
Janita Vierbergen
 
Janita: “Na een opname van 9 weken bij Pro Persona ben ik weer in mijn eigen huis. Dit gaat met ups en downs. Ik heb wekelijks EMDR therapie (traumaverwerkingstherapie) wat me erg zwaar valt. Mijn persoonlijk geloof wordt tijdens deze periode erg op de proef gesteld.”.



 
Ria Hardeman
 
Ria Hardeman woont momenteel in de Brink in Wolfheze. Ze kampt al jaren met depressie en angstgevoelens. Gebed en een kaartje waardeert ze erg.



 
Wabe de Glee
 
Op 16 maart wordt Wabe voor de tweede keer geopereerd aan een goedaardige tumor in zijn hoofd. Deze operatie moet er voor zorgen dat hij niet blind word. Graag gebed voor een goed herstel en voor zijn gezin.



 
Emmy Veenendaal
 
In juni 2020 is er darmkanker bij Emmy geconstateerd . Na 5 operaties hoopte ze weer beter te zijn. Er werden in januari heel onverwachts tóch uitzaaiingen ontdekt.  De chemo behandelingen zijn inmiddels gestart. Ze zijn zo dankbaar dat God met hen meeloopt en hen laat zien dat voor Hem niets onmogelijk is! Ze ervaren dagelijks de kracht van het gebed. Samen met haar gezin geniet ze van alles wat wél mogelijk is en blijven ze vertrouwen en geloven in een wonder!



 
Jaap Lammers
 
Jaap: “De laatste MRI scan was opnieuw stabiel. Dus weer goed nieuws! Het is steeds weer een wonder dat de uitslag positief is.  Afgelopen januari zijn we samen ook begonnen met een gezondere levensstijl, geen suikers meer, veel groente en fruit, veel bewegen etc. Hierdoor voel ik me vitaler, heb meer energie en ga mentaal vooruit! Kortom zijn we enorm dankbaar voor deze ontwikkeling. Ook samen gaat het beter. Na een heftige periode, ook in ons huwelijk, zijn we weer op de goede weg.
Dus kunnen we zeggen dat het goed gaat!”.



 
Rik Koudijs
 
Rik Koudijs is geopereerd aan darmkanker. De operatie is geslaagd en ze hebben alles kunnen verwijderen. Er was wel een uitzaaiing, maar ook die is helemaal verwijderd. Over een half jaar worden de lever en longen gecheckt en verder blijft hij onder controle. Maar voor nu vooral reden voor veel dankbaarheid. Rik en Heleen zijn dankbaar voor al het meeleven en gebed.



 
Sigrid van der Linde
 
Sigrid kreeg een jaar geleden Corona en nog steeds zit ze thuis met ernstige klachten. Waar ze voorheen 3 avonden per week van huis was voor werk en kerk, haar eigen praktijk had voor voedingstherapie, net haar diploma had gehaald als leefstijlcoach, een gezin runde met 4 kinderen en een boerderij, kookte voor grote gezelschappen, feesten organiseerde en de deur altijd voor iedereen open stond, is haar leven nu totaal veranderd. De extreme vermoeidheid, verminderde spierkracht, spierpijnen, en pijn in de long door littekens maken dat ze mijn huishouden moet uitbesteden, 1000 meter kan lopen, haar werk stil ligt en ze af en toe kort kan afspreken met vrienden. Geen arts weet hoe de toekomst eruit zal zien daar moet nog veel onderzoek naar worden gedaan. Het afgelopen jaar heeft ze ook geleerd om los te laten en te accepteren, omdat boosheid en verdriet het alleen nog maar erger maken. Ze wacht dan ook geduldig op wat God voor haar in petto heeft. ‘It’s well with my soul!’l