Over Kees

Over Kees Kraayenoord

 

Hallo lezer,
Mijn naam is Kees Kraayenoord en ik ben 11 maart 1972 in Katwijk geboren. Daar heb ik de eerste 20 jaar van mijn leven doorgebracht. Dat maakt Katwijk één van mijn liefdes in dit leven. Als je in Katwijk wordt geboren is de kans redelijk groot dat je gezin iets met visserij heeft (check), dat je je zomer op strand doorbrengt (check) en dat je op zondagmorgen in de kerk zit (check), en op zondagmiddag naar zondagsschool ‘het mosterdzaadje ging (check).

Ik ben niet altijd christen geweest, ook al brachten mijn ouders van jongs af aan in de kerk. Het was op 27 februari 1987 dat Jezus mij met Zijn liefde overviel. Ik heb wel eens gezegd: ‘He ambushed me’. En zo voel ik het ook. Het was op een vrijdag. Ik was met MAVO2 op werkweek. Ik luisterende naar een lied, een ‘worship song’ van de rockband Stryper. Tijdens het luisteren van die woorden en klanken werd mijn hart vervuld met de aanwezigheid van God. En daar, op dat moment, met geen kerk of christen in de buurt, vertrouwde ik Hem mijn hart en de rest van mijn leven toe. Ik werd een kind van de hemelse Vader. Dit is verreweg het belangrijkste moment uit mijn leven. Het overstijgt alle andere prachtige mooie en dierbare momenten; zelfs trouwen met mijn jeugdliefde Nicole (in 1992) en het krijgen van de drie mooiste dochters ter wereld, Reni (1997), Sanne (1999) en Naomi (2002).

Vanaf dat moment (ik was net 15 jaar) wilde ik de pas gevonden liefde van Jezus bekendmaken. Ik schreeuwde het van de daken! Ik schreef met een permanent marker op de achterkant van mijn jas dat ik van Jezus hield. Maar ik zocht ook naar wegen om Zijn liefde een geluid te geven. Ik pakte mijn gitaar uit de kast en heb op het podium in de aula van de school met spreken en zingen verteld van de liefde van Jezus. Nu, bijna 30 jaar later, doe ik niet veel anders dan wat ik toen deed. Spreken en zingen kenmerken mijn bediening.

Vanaf dat moment ontstond er een groeiend verlangen om aanbidding te leiden en te zingen van wie God is. Nicole, toen nog mijn vriendinnetje, leerde me wat opwekkingsliedjes, en op mijn 17e begon ik aanbidding te leiden bij onze  jeugdgroep op de zolder van de kerk. Op mijn 18e vroeg ik op een dag in gebed aan God: ‘wat heeft U voor mij te doen? Hoe ziet mijn toekomst eruit? En iets in mij zei: ‘Leid Mijn kinderen in Mijn aanwezigheid’. Dat zie ik dan ook als mijn roeping voor dit aardse bestaan. Wat ik zo gaaf vind aan God is dat Hij hierin zo trouw is gebleken. Zo vaak mocht ik vanaf die dag tot de dag van vandaag ervaren dat Hij er ‘gewoon’ is als ik aanbidding mag leiden. Gods aanwezigheid is soms zo voelbaar aanwezig. Daar ben ik Hem zo dankbaar voor.

Met die roeping ‘op zak’ wilde ik me terdege voorbereiden op een leven gewijd aan de aanbidding van God. Ik ging eerst maar ‘s naar een cursus ‘worship leading’ van Jeugd met een Opdracht. Daar leerde ik Belinda van de Loo kennen. Zij zou een ‘game changer’ zijn in mijn leven. Door haar onderwijs leerde ik dat aanbidding eerst ‘off stage’ is voordat het ‘on stage’ is. Het is een leven. Het is niet het najagen van een podium, maar van een Persoon.

Maar een cursus ‘worship leading’ was wat mij betreft niet genoeg. Daarom zijn  Nicole en ik als jong getrouwd stel (ik was toen 20) naar een bijbelschool gegaan. We deden 4 jaar HBO-theologie aan Azusa Theologische Hogeschool.

Na het behalen van het diploma kwam er een periode van zoeken wat ik nu precies was of wilde zijn. Een spreker of zanger? Een voorganger of een artiest? In 2003 ging ik als ‘hoofd muziek en aanbidding’ aan de slag in De Meerkerk, een kerk in Hoofddorp. Dat was tevens het jaar dat mijn eerste CD uitkwam, (This is my cry). Dat bleek een onverwachts succes te zijn. En daarmee begon m’n muzikale carrière te groeien. We gingen van noord naar zuid en van oost naar west. In allerlei kerken, sporthallen en festivals mocht ik met ‘mijn’ band, de Keesband, mensen in aanbidding leiden. We gingen op tour en m’n weekenden waren gevuld met volle zalen en snelwegen. Het werd zo druk dat ik m’n rol als hoofd muziek en aanbidding in 2007 teruggaf aan De Meerkerk. We verhuisden naar Veenendaal, midden in het land. Want ‘dan ben je immers overal zo?’

Maar in 2008, na een heel moeilijk en zwaar jaar waarin ik me emotioneel en geestelijk ontworteld voelde, op zoek naar de plek waar ik hoor, ervoer ik opnieuw dat God luid en duidelijk tot me sprak: ‘Breng je bediening thuis in de lokale kerk’. We konden niet vermoeden wat dit voor ons leven zou betekenen.

Door in gesprek te gaan met God en mensen ontdekten Nicole en ik dat God ons riep om een gemeente te stichten met een bijzondere roeping, een plek te zijn waar we een nieuwe generatie aanbidders toerusten en trainen. Dan gaat het niet alleen om muzikale vaardigheden, maar ook om hartgesteldheid. Het gaat niet alleen om muzikale klanken, maar ook om een theologisch fundament. We droomden (en dromen) van een kerk die de basis zou zijn van een school van aanbidding en waar we nieuwe liederen schrijven voor onze kerk en de kerk van Nederland. Dit heeft geresulteerd in Mozaiek0318. Een gemeente waar iedereen mag komen zoals hij of zij is, en waar we God willen aanbidden, van elkaar willen houden en onze omgeving willen dienen.

Activiteiten

Er zijn op dit moment geen activiteiten gepland

Bekijk alles

#nieuws!

Kees Kraayenoord op Twitter Kees Kraayenoord op Facebook
keeskraayenoord
Kees Kraayenoord @keeskraayenoord
Hoop dat het snel terug te kijken is via @Gemist ? https://t.co/RJ3hERRxpd
keeskraayenoord
Kees Kraayenoord @keeskraayenoord
Tja, als ik even langer nadenkt doe ik het meestal goet😜 https://t.co/SV6qOAHikt
keeskraayenoord
Kees Kraayenoord @keeskraayenoord
RT @worshipcentral: Leading worship is all about taking your private cry and making it public. Prioritise your relationship with God and le…

Volg mij via

Like!