De mensen en het verhaal achter Ollie en Sophie

Tijdens een kerstdienst in 2013 maakten Ollie en Sophie voor het eerst hun intrede bij Mozaiek. In de periode daarna kwamen ze nog een keer voorbij in een kinderdienst, maar verder zijn we ze eigenlijk een beetje uit het oog verloren. Totdat de kinderdiensten in maart opeens online gingen. Toen onze Kids Pastor Lisanne Koudijs nadacht over de mogelijkheden, vroeg een collega of ze al aan Ollie en Sophie had gedacht. Lisanne belde gelijk haar medespeler Martine Schuit op die ook direct enthousiast was. En zo begon het balletje te rollen! In korte tijd werd er een su- perteam bij elkaar getrommeld en vier dagen later, op 29 maart, stond de eerste aflevering online. Inmiddels zijn Ollie en Sophie zo’n beetje de Bert en Ernie van Mozaiek; niet meer weg te denken uit onze geschiedenis. Elke week kijken er duizenden kinderen uit het hele land naar de kidsdiensten.

Dit bericht is geplaatst op 11-01-2021
 De mensen en het verhaal achter Ollie en Sophie

Wat veel mensen niet weten is dat jullie zussen zijn! Hoe is het voor jullie om dit samen te doen? 

Martine: We hebben de laatste tijd weer veel nauwer contact. Door onze drukke agenda’s spraken we elkaar niet heel veel. Nu zien we elkaar weer vaker en bespreken we ook geloofsdingen met elkaar. Dat vind ik mooi! We hadden altijd al een hechte band, vroeger dachten mensen zelfs dat wij een tweeling waren.

Lisanne: Tot mijn negentiende sliepen we samen op een kamer. Echt dikke vriendinnen waren we altijd! We kunnen een hoop van elkaar hebben, dus kunnen we ook heel direct naar elkaar zijn. En we zijn allebei nogal direct, dus dat scheelt. Binnen ons team leeft er sowieso echt een feedbackcultuur. Dat is erg fijn!

Martine: Ja, we doen het wel echt met het hele team. Zonder het team geen Ollie en Sophie! Samen geloven we in dat wat we maken. Iedereen doet waar hij of zij goed in is en zit op de juiste plek. Daar zit onze kracht in; bij de opnames zit altijd zoveel enthousiasme en energie.

Wat betekent het voor jullie om Ollie en Sophie te spelen?

Lisanne: Het is eigenlijk een soort Bijbelstudie voor mij. Het verlangen dat we voor de kinderen hebben, dat gebeurt ook bij onszelf. Bij het schrijven en oefenen lachen we veel, maar zitten we soms ook met tranen in onze ogen vanwege de pijn en gebrokenheid in onze wereld die wij, maar ook kinderen voelen. We doorleven de inhoud eerst zelf en dat maakt dat het nooit een kunstje wordt. Wat we maken is altijd iets dat heel dichtbij ons eigen hart ligt.

Martine: Voor mij is het ook best een bijzonder verhaal. Ik heb hiervoor een burn-out gehad en zat een jaar thuis. In die tijd ben ik eigenlijk helemaal los van God gekomen. Vlak voordat Corona uitbrak, ben ik gewoon maar weer eens naar een dienst van Mozaiek gegaan. Om eerlijk te zijn vond ik het helemaal niks en was ik blij dat ik weer naar huis kon. Ik weet nog dat ik toen heel bewust tegen God zei: “Dit past niet bij mij, dit is niet wie ik ben. Ik probeer van alles en nog wat, maar ik zie U nergens in. Als U wilt dat ik weer ga geloven in U, dan moet het op een manier die wél bij mij past.” En toen belde Lisanne dus om te vragen of ik met haar Ollie en Sophie wilde spelen. Keileuk! Maar even later dacht ik: wacht even, moet ik dan een christelijke boodschap overbrengen terwijl ik het zelf allemaal niet zo goed weet? Ik begon te twijfelen; kan en mag ik dit wel? Toch besloot ik om het te gaan doen. Een van de diensten stond in het teken van blijdschap. Deze dienst heeft veel impact op mij gehad. Ik ervaarde daar, tijdens de opnames, wat het is om een kind van God te zijn. Op dat moment maakte ik weer de keuze om opnieuw voor God te gaan. Langzaamaan begon ik weer te ontdekken wie God is. Na drie jaar opende ik de Bijbel weer en begon ik weer te bidden. Ik ben weer gaan geloven als een kind en ik ben God echt heel erg dankbaar dat dit de manier is om Hem weer te ontmoeten. Als Ollie zijnde; met de humor, het grappig doen en het genieten van het leven. Dat vind ik heel bijzonder!

Wat hopen jullie door de diensten heen aan de kids mee te geven?

Lisanne:
Uiteindelijk willen we dat elk kind zich geliefd voelt, Jezus leert kennen en Gods liefde gaat uitdelen. We zien dat de kidsdiensten door de hele week heen een soort verwerking zijn in de levens van kinderen. De inhoud van de diensten blijft echt hangen. Daar worden wij heel blij van! Het is nu een zaadje dat we planten en water geven. Uiteindelijk hopen we dat het gaat groeien, zodat kinderen een pure relatie met God krijgen. Dat is iets dat ik nu als volwassene pas ontdek en dat gun ik kinderen al heel jong. In elke dienst vertellen we: God houdt van je en je mag komen zoals je bent.

 

ZDoor Anneloes Maueronder het team geen Ollie en Sophie! Wat je in de dienst ziet, is maar een heel klein deel van al het werk dat er verzet wordt. Er zijn heel veel mensen betrokken bij het maken van de kidsdiensten. Zo zijn er vrijwilligers actief in de band, het verwerk- ingsteam, bij de techniek en als schrijvers. Iedereen in het team is even waardevol en heeft een belangrijke taak. Ze doen het echt samen!

Door Anneloes Mauer