Het verhaal van Harry en Diana Offereins

Diana kreeg een hartaanval, mede-Mozaiekers droegen haar in gebed

Ze hadden net hun leven weer op de rit. Harry en Diana Offereins uit Leusden maakten plannen voor de toekomst. ‘We wilden meer genieten van het leven en nog meer klaar staan voor onze naasten’, vertelt Diana. Tot een dinsdagmiddag eind oktober toen zij plotseling een hartaanval kreeg. ‘Ik ga niet snel bij de pakken neerzitten, maar ik was boos en verdrietig.’ Door mede-Mozaiekers zijn Harry en Diana gedragen in gebed en overladen met kaarten, bloemen en maaltijden.

Dit bericht is geplaatst op 08-12-2020

Op het toilet staat een leus op een krijtbord: God geneest, maar niet op recept. ‘Ik heb de afgelopen twee jaar best veel meegemaakt, waaronder twee nieuwe heupen’, zegt Diana, die samen met haar man deel van Mozaiek033 is. ‘Ik was net klaar met revalideren toen ik een hartaanval kreeg. Waarom overkomt mij dit? Een vriendin uit Mozaiek0318 Veenendaal stuurde mij een appje en legde uit dat God geneest. Ik leerde dat God op Zijn tijd geneest.’

Aan de eettafel vertellen Harry (54) en Diana (53), ouders van drie kinderen en 32 jaar getrouwd, over hun turbulente maanden en hoe hun geloof gegroeid is. Door familie, vrienden, maar vooral door mede-Mozaiekers zijn ze overladen met bemoedigende appjes, gebed, mooie kaarten, bloemen en zelfs maaltijden. Harry: ‘We hebben nog geen dag geen bloemen in huis gehad. Als je deelt hoe het met je gaat, kunnen mensen voor je bidden. Kees Kraayenoord zei een keer: We gaan de hemel bestormen met gebed. Dat is nu ook gebeurd.’ Diana: ‘En het is allemaal goed afgelopen, ik ben er nog.’’


Immense pijn op de borst

Die bewuste dinsdag paste Diana op haar kleinzoon. ‘Ik ging een stukje (16 km) met hem fietsen. Hij zat voorop. Op de fiets dacht ik al: Hmm ik weet niet wat dit is. Ik had zo’n immense pijn op mijn borst.’ Ze fietste door tot de Mediamarkt in Amersfoort. ‘Ik wist dat Harry om de hoek werkte, dus ik belde hem om te zeggen dat mijn borst zo’n zeer deed. Ik werd met de minuut slechter.’

Harry snelde naar de winkel, een klant belde 112. Harry: ‘Ik was er eerder dan de ambulance. Onze kleinzoon stond daar verloren naast oma, die nergens meer op reageerde. Ik heb vooral voor hem gezorgd, daarna ben ik ook naar het ziekenhuis gereden. Ik kwam Diana op de gang tegen, ik gaf haar een kus en ze verdween de OK in.’

Ze verbleef vier dagen op de hartbewaking en in totaal acht dagen in het ziekenhuis. Diana had een zeldzame vorm van een hartaanval, SCAD genoemd, die enkel bij gezonde jonge sportieve vrouwen voorkomt. ‘Ieder jaar krijg ik een APK’tje om te kijken of mijn waardes nog goed zijn. Mijn moeder was hartpatiënt en mijn vader had trombose. Ik was supergezond, kreeg zelfs complimenten van de huisarts.’


Getroffen door lijden

Dat juist zij ziek werd, kwam als een schok. Zij die extreem sportief is en geen medicatie nodig had. ‘Deze vorm kan je zomaar uit het niets krijgen. Ik ga niet snel bij de pakken neerzitten, maar ik was wel boos en verdrietig. Ik dacht dat ik mijn portie wel had gehad.’ Iedereen kan door lijden getroffen worden. ‘Ik dacht dat ik de weg gevonden had die God met me wilde gaan, maar dan word je toch weer stilgezet.’

In het ziekenhuis werd op een gegeven moment alles te veel. ‘Toen kreeg ik een appje van een vriendin, waarin een gesprek met God beschreven werd. Dat verhaal heeft zo verschrikkelijk veel geholpen en losgemaakt. Ik voelde me toen echt gedragen.’

Een tijd kon Diana niet bidden door boosheid. ‘Ik had totaal geen grip op mijn emoties, ik had uit onmacht hysterische huilbuien.’ Harry: ‘Gewoon boos zijn mag. Zeggen dat je kwaad bent en het niet eerlijk vindt. Het leven is een strijd. Als je moet strijden, dan moet je je goed bewapenen. Ik denk dat we – mede door Mozaiek – geleerd hebben dat goed te doen. Bij Mozaiek hebben we geleerd dat God Papa is. Hij staat zo dichtbij dat je met Hem kunt praten. Hij begrijpt je, ook als je roept: Waar is dit nou weer voor nodig?’


Afhankelijk van God

De veerkrachtige vrouw is niet klein te krijgen. Humor, geloof en een groot doorzettingsvermogen houden haar op de been. Dit is de derde keer dat ze door het oog van de naald is gekropen. ‘Ik ben aan het vechten tegen de duivel. Als ik nu onzeker ben, dan zeg ik hardop: Mij krijg je niet klein. De hartaanval heeft mijn geloof opgebouwd. Ik ervaar meer de afhankelijkheid van God zelf, niet alleen van medicijnen en artsen.’

Het stel leerde ook om intens te genieten van het leven. Diana: ‘Je moet van het kleine genieten, daar zie je de grootsheid in. Van de week had ik een slechte nacht, ’s ochtends deed ik de gordijnen open en zag ik een regenboog. We genieten met elkaar van het leven, thuis is het ontzettend gezellig. Iedereen mag mee-eten, er kan altijd een bord bij.’

 

Wand in de woonkamer

Wat nu aangepakt moet worden is de trombose in haar linkerhartkamer. ‘Dat gaat gepaard met enorme pijnaanvallen die uit het niets komen. Zondag zaten we bijvoorbeeld de livestream te kijken toen mijn schouderbladen verkrampten en ik pijn op mijn borst kreeg, alsof mijn keel werd dichtgetrokken.’ Als de trombose verholpen is, wordt gestart met revalidatie.

Een wand in de woonkamer hangt vol met kaarten. Een blijvende herinnering voor Harry en Diana dat Mozaiekers omzien naar elkaar. ‘Het leven is veel te mooi om bij de pakken neer te gaan zitten.’

 

Door Marina de Haan