Gert Krab

Ik ben Gert Krab, 46 jaar, getrouwd met Lianne, vader van Annelise, Marlinde en Jarit. Ik ben ZZP-er en werk vanuit huis als webdeveloper. Als hobby heb ik postduiven, hoewel in 2019 na ruim 30 jaar een vliegseizoen pauze wordt gehouden.

Dit bericht is geplaatst op 17-02-2019

Als baby ben ik gedoopt en door mijn ouders naar God toegebracht. Ergens rond mijn 19e heb ik ‘belijdenis’ gedaan, niet uit (volle) overtuiging, maar als afronding van de wekelijkse catechisatie.

Na het overlijden van mijn vader in 1997 was ik een lange periode helemaal klaar met God, maar nu weet ik dat Hij mij nooit heeft losgelaten. Naar de kerk gaan was iets was wat ‘moest’ of een ‘goede gewoonte’ was en een dienst kon niet snel genoeg afgelopen zijn. Nadat ik enkele jaren geleden voor het eerst bij een dienst van Mozaiek0318 aanwezig was, is daar behoorlijk verandering in gekomen.

In plaats van smoezen te verzinnen om niet ‘alweer naar de kerk te moeten’ is het vanaf die tijd een ‘weer naar de kerk mogen’ geworden. Ik ben diverse malen geraakt door woorden van verschillende sprekers, waaruit ook een traject ‘bevrijdingspastoraat’ is ontstaan. Tijdens die periode heeft God veel werk verricht en ontving ik een vernieuwing van denken. 

Van daaruit ontstond ook meer en meer de behoefte om Jezus te willen volgen in mijn leven. Deze keuze probeer ik dagelijks steeds meer vorm te geven in mijn doen en laten en heb al veel zegeningen (in mijn gezin) mogen ervaren. 

De vorige doopdiensten voelde ik steeds meer de behoefte om een volgende stap te maken en me ook te laten dopen Daar waar de voorlaatste doopdienst mijn jongste zoon een weekend elders was en mij dat weerhield, had ik afgelopen zondag geen antwoord meer op de vraag ‘waarom uitstellen’, hoewel ik altijd gezegd heb niet onaangekondigd te zullen gaan. Zou misschien iets met #nietmeerzelfalleswillenbepalen en #controleloslaten kunnen zijn?

Samen met mijn vrouw en kinderen kijk ik uit naar het plan wat God met mij en onze levens heeft.