Rochelle Megan Schroëder

Ik ben Rochelle Megan Schroëder en ik ben 24 jaar. Je laten dopen is altijd iets wat zo moeilijk uit te leggen is waarom. Het gevoel komt opeens en je kan er niet onderuit.

Dit bericht is geplaatst op 26-11-2017
Rochelle Megan Schroëder
Klinkt heel droog nu ik dit zo typ maar het is je hart die spreekt. Ook al dacht ik bij mezelf ik mag me nog niet laten dopen, of ik sta nog niet goed genoeg in het geloof, Jezus was sterker op dat moment. De week voor de doopdienst begon ik mezelf af te vragen, wat als ik er morgen niet meer ben, zal Jezus dan weten dat ik hem volgde, maar daarna kwam dat stemmetje weer die zei ‘Rochelle je hebt zo veel dingen waar je twijfels over hebt in het geloof, werk daar eerst aan.’ 
Het bidden werd die week meer maar ook het openen van de bijbel. Op een avond dacht ik: weet je wat, ik open de bijbel en ik vraag God om mij een antwoord te geven. De bijbel opende bij Mattheüs 4: 1-17. En de laatste zin vond ik heel speciaal ‘Dit is het moment om je leven te veranderen, want Gods nieuwe wereld is dichtbij.’ 
Die week heb ik 3 keer de bijbel geopend en alle drie de keer kwam dezelfde bladzijde met dezelfde zin terug. Toch ging ik niet naar de kerk met het idee om mij te laten dopen. Ik was niet goed genoeg, ik was een twijfelaar. In het kort uitgelegd is het zo dat ik altijd christelijk ben opgevoed en in mijn tienerjaren ook christelijk ben geweest. Maar toen kwam die leeftijd van 20, 21 en ik verloor mijn bedrijf met een schuld. God bestond niet meer, Jezus was niet gelijk aan God en de Heilige Geest kon niet bestaan. Dit heeft twee jaar geduurd tot ik door mijn ouders en tweelingzusje weer in de kerk terecht kwam. 
De eerste keer in Mozaiek0318 vond ik helemaal niks, mijn hoofd en mijn hart liepen twee kanten op en overal had ik commentaar op. Tot ik nog een keer kwam, voordat ik de kerk binnen kwam had ik een brok in mijn keel, die dienst kreeg ik zo’n schuldgevoel. Voor al mijn twijfels maar ook mijn gedrag. Vanaf dat moment begon ik weer meer tijd in de kerk door te brengen maar ook interesse te tonen in Alpha cursus. Mijn tweelingzusje is in deze tijd echt mijn leraar geweest.  En toen zat ik daar voor Jan zijn doopdienst in mijn handen te klappen. Ik werd stil wat voor de mensen die mij kennen echt niet normaal is. Ik was aan het praten met God/Jezus met mijn ogen open en legde mijn twijfels voor hen neer. De tranen liepen over mijn wangen en mijn tweelingzusje zei ‘kom we lopen naar voren en dan praten we alleen even met iemand.’ Ik kwam vooraan en de mevrouw en meneer waren zo onwijs lief, ik kan hun niet genoeg bedanken. Ik sloot mijn ogen om nog een keer aan jezus te vragen, MOET IK HET DOEN? Jezus stond niet meer voor het water waar we altijd praatten, maar hij stond met een grote liefdevolle glimlach in het water, te wachten. En toen zei ik JA IK WIL HET DOEN!  Dit is mijn getuigenis. En ik weet ik ben er nog lang niet, mijn twijfels zullen terug komen. Maar nu heb ik een schild die ik zal gebruiken. 
En ik  heb mij aangemeld voor Alphacursus.