Rianne Hardeman

Ik ben Rianne Hardeman-Douma. Geboren en getogen in het Noorden des lands. In 2004 trouwde ik met Harm en sindsdien woon ik in Veenendaal Samen hebben we drie kinderen. Mijn belangrijkste en mooiste taak is het voor hen zorgen. Daarnaast werk ik regelmatig in de Basiliek.

Dit bericht is geplaatst op 22-03-2015

Ik ben gedoopt en opgegroeid in de gereformeerde kerk (vrijgemaakt) en heb daar ook belijdenis gedaan. Ik heb het als kind erg moeilijk gehad en na een hele depressieve periode rond mijn twintigste, waar ik redelijk goed weer uitgekomen ben, vond dat ik achteraf wel kon concluderen dat God erbij was geweest en me had geholpen. Daar was ik dankbaar voor en met mijn belijdenis gaf ik daar uiting aan. Ik wachtte eigenlijk nog op een ervaring van een nabije God, die troost en meeleeft en liefheeft. God bleef voor mij iets plastisch, een gegeven, iets wat ik had geleerd en wat waarschijnlijk wel bestond maar wat ver van me af stond. Niet íemand. En al helemaal geen vader. Maar dat kwam (toen) niet.

Harm en ik zijn getrouwd in de christelijk gereformeerde kerk. Totdat we bij Mozaiek0318 kwamen waren we daar lid en ook actief in de gemeente. We hebben onze kinderen daar laten dopen. Alleen gingen we op zondag bijna nooit naar de dienst.

Op zondag 7 april 2013 besloten we om eens bij Mozaiek0318 te gaan kijken. Dat was het begin van een nieuw hoofdstuk. De gastvrijheid, persoonlijk sfeer, het respect, de woorden van Kees, de muziek, het ongedwongene… Het sprak ons enorm aan. En nog belangrijker: ik voelde dat God er was, voelde me gegrepen en vastgehouden en het kwartje viel. Ik vond wat ik al zolang zocht. En zonder eigenlijk op zoek te zijn geweest naar een andere kerk, werden we gelijk deel van Mozaiek en zijn we bijna nooit meer níét in de dienst geweest.

Ik heb geen jubelverhaal over hoe God mij hielp en hoe geweldig goed het nu gaat. Maar ik wil mijn leven in Gods hand leggen en Jezus volgen. In alles. Dus ook in zijn opdracht om me te laten dopen. Ik heb belijdenis gedaan, wat in mijn geval een soort bevestigen was dat ik geloof dat God bestaat en dat ik Hem wil volgen. Mijn doop zie ik als een overgave aan een relatie met God, afrekenen met duisternis en een symbool van samen met Jezus op willen lopen in mijn leven.