Heike van Teylingen

Mijn naam is Heike van Teylingen Hovestad, ik ben 40 jaar. Ruim 19 jaar geleden ben ik getrouwd met Mark, we hebben 2 dochters Maaike (14) en Esther (12). Ik ben geboren als enige dochter van 2 geweldige ouders. Ik ben heel dankbaar dat mijn ouders me in geloof hebben opgevoed. Dagelijks las mijn moeder voor uit de kinderbijbel en later uit dagboekjes. Ze namen me mee naar de Ned. herv. kerk wijkgemeente 2 in Bennekom. Daar ben ik als baby gedoopt, heb ik heel bewust, samen met Mark, belijdenis gedaan.

Dit bericht is geplaatst op 03-04-2016

We waren altijd heel actief lid van de gemeente. Het was een goede tijd, en kijken er dankbaar op terug. Al een aantal jaren bezoeken we met enige regelmaat Mozaiek0318, en sinds een jaar is Mozaiek0318 ook onze vaste gemeente waar we ons thuis voelen gewoon zoals we zijn. De afgelopen 10 jaar ga ik eens per jaar een weekend in stilte op zoek naar God en zijn plan met mijn leven. Dit doe ik bij de zendingsdiaconessen in Amerongen. Daar heb ik veel geleerd en God in zijn woord mogen ontmoeten. In januari, tijdens mijn laatste stilteweekend, kreeg ik de bevestiging van God uit zijn woord, dat ik me moet laten dopen. Dit weekend heb ik de Hebreeën brief bestudeerd met een boekje van AF Troost en daar kwam voor mij de vraag naar voren: waarom kies je niet definitief en openlijk voor Christus. We hebben verdrietige tijden gekend, in 2004 werd mijn lieve schoonvader ernstig ziek en overleed een jaar later op 59 jarige leeftijd, voor ons een groot verlies. Hij had een heel groot Godsvertrouwen en dat heeft mij enorm gesteund om met dit verlies om te gaan. In 2010 stierf plotseling, op vakantie, mijn vader op 64 jarige leeftijd. Dit was voor mij een enorme klap. Als enige dochter had ik een hele goede en hechte band met mijn vader en als dan je moeder belt om te vertellen dat hij een hartstilstand heeft gehad en dood is, stort ineens alles in. Het eerste wat ik zei toen ik het nieuws hoorde was: God wat wilt u van mij? Wat moet ik nu? Ik heb me gedragen gevoeld zoals de voetstappen in het zand. Mijn aardse vader, mijn steun en toeverlaat stierf, zomaar. Maar mijn hemelse Vader heeft mij opgevangen en mij de kracht gegeven om verder te gaan. Hij gaf wat ik nodig had. God heeft me in mijn leven in de diepe dalen gedragen. Door zijn liefde mag ik leven. Het maakt mij dankbaar dat ik leef met zijn liefde in mijn hart dat geeft mij kracht. In tijden van verdriet en onzekerheid weet ik dat ik op Hem kan vertrouwen. Hij laat niet los. Ik heb ervaren dat ik alleen rust vind als ik dicht bij God leef. Dat ik, als zondig mens, dicht bij God kan leven komt door het offer van Jezus, door zijn sterven mag ik leven. Daarom wil ik in de doop met Jezus sterven en met Hem opstaan om een heel nieuw leven te leiden.