Greetje van de Kieft

Ik ben Greetje van de Kieft, 25 jaar en ik woon in Ede. Ik zit in het derde jaar van de studie HRM op de CHE en daarnaast werk ik als woonbegeleider bij Zideris in Rhenen. Ik kom uit een gezin met zes kinderen waarvan ik de tweede ben. Mijn ouders wonen in Zetten, in de Betuwe, waar ik vanaf mijn derde ben opgegroeid. Ik heb een goede band met mijn ouders die er altijd voor me zijn en waar ik mijn verhaal kwijt kan. Daar ben ik erg dankbaar voor!

Dit bericht is geplaatst op 05-06-2016

In mijn vrije tijd zoek ik graag familie en vrienden op, ben ik kind aan huis bij de studenten die naast mij wonen, doe ik een poging tot sporten en ben ik jeugdleider bij Solid Friends.

Als kind ben ik gedoopt en vanaf jongs af aan ging ik met mijn ouders mee naar de hervormde kerk waar ik op zondagsschool zat en waar ik later catechisatie en club volgde. Ik geloofde altijd wel, maar ik had veel vragen en het geloof leefde niet voor me.
Tijdens mijn jeugd vonden er moeilijke situaties plaats in ons gezin en familie. Een aantal jaren later gebeurde er een heftige situatie binnen ons gemeente wat op mij veel impact heeft gehad, omdat ik een hechte band had met de betrokkenen en dit voor mij betekende dat ik mensen los moest laten waar ik om gaf. Dit was voor mij een moeilijke tijd en ik was boos. Ik werd negatief over de gemeente en stond er niet voor open om te luisteren naar wat de dominee elke zondag preekte.

Toen ik op mijn achttiende verhuisde naar een studentenhuis ging ik vooral met vrienden mee naar de kerk voor de gezelligheid. Doordat ik in deze gemeente open kon staan voor wat de dominee vertelde en dus ook open kon staan voor God; begon mijn band met Hem te groeien en leefde ik steeds dichter bij Hem. Dit vervaagde na een aantal jaar door de manier waarop ik in het leven stond en toen ik naar Ede verhuisde om aan de CHE te studeren ‘vergat’ ik om naar de kerk te gaan. Ik had er geen zin in en geen tijd voor over en ik had op zondag zoveel meer leuke dingen te doen dan naar de kerk te gaan. Toch begon ik na een klein jaar iets te missen. Ik besefte dat mijn leven zonder God niet hetzelfde was en ik begon wat rond te shoppen bij gemeentes om een plek te vinden waar ik God kon vinden en waar ik mocht zijn wie ik ben. Deze plek vond ik binnen Mozaiek0318 waar ik terecht kwam door vrienden.

Binnen Mozaiek0318 werd ik geraakt in de diensten en voelde ik Gods aanwezigheid door de liederen en de preken heen. Er kwam in mij een verlangen om dichter bij Hem te leven en tijdens een dienst heb ik Zijn uitgestoken hand vastgegrepen en de keuze gemaakt om Hem te volgen.
Ik wil mijn kinderdoop bevestigen door me te laten dopen, omdat ik Hem wil volgen voor de volle honderd procent! Ik geloof dat Hij voor mij heeft geleden, is gestorven en weer is opgestaan. Dat Hij om mij heen is en me nooit laat vallen, dat Hij van me houdt zoals ik ben en dat ik Zijn geliefde kind mag zijn! Mijn valkuil is om zelf de controle vast te willen houden over alles, maar ik weet dat ik dit los mag laten en dat Hij voor me zorgt. Ik wil niet meer zonder Hem leven!
Er is een boek met de titel: God speelt geen enkele rol in mijn leven… Hij is de regisseur! Daar wil ik me bij aan sluiten. Hij heeft een plan met mijn leven en ik wil Hem daarin volgen!