Celianne van de Ruitenbeek

Ik ben Celianne van de Ruitenbeek en woon sinds mijn trouwen in Veenendaal, alweer ruim 7 jaar! Mijn man en ik zijn erg gezegend met een zoontje Lukah (3) en dochtertje Emmaly (9 mnd). Tot mijn 9e woonde ik in Hendrik Ido Ambacht en daarna in Woudenberg. Ik ben de 3e van zes en ben christelijk opgevoed. Daar ben ik mijn ouders dankbaar voor. Na een poosje Hervormd te zijn geweest in Veenendaal zijn we sinds 2013 deel van Mozaiek0318.

Dit bericht is geplaatst op 18-09-2016

Als kind was ik doodsbang voor God en het oordeel. Het leek een lot uit de loterij als je bij God mocht horen. Die kans was zo klein dat het toch niet voor mij zou zijn, zoveel geluk zou ik niet hebben! En trouwens, dat leven als bekeerde leek me niks aan. In het zwart lopen en altijd triest kijken. Dan moest je ook aan het avondmaal gaan, doodeng want iedereen keek naar je en praatte over je. En wat dacht je van voor eeuwig psalmen zingen in de hemel! Iedereen die ik kende ging toch naar de hel, zou het daar dan niet gezelliger zijn? Ook dacht ik dat ik nog minder kans maakte omdat er al 2 mensen uit mijn straat bekeerd waren. Dan zou een 3e wel heel veel zijn. En leven als een bekeerde leek me zooooo super saai en moeilijk! Al met al genoeg reden om er depressief van te worden.
Gelukkig leerde ik tijdens mijn stage op een PC school dat God veel groter en genadiger is dan ik ooit had begrepen en dat er ook voor mij hoop was! Mijn stagebegeleider en de moeder van een gezin waar ik oppaste leerde ik goed kennen en hielpen me op weg en toen leerde ik Jezus kennen. Toen ik op mijn kamer zat in mijn studentenhuis zei ik tegen God: “Ik wil niet meer zonder U, ik blijf hier liggen totdat U mij vergeeft en ik bij U mag horen.” God vergaf me op dat moment en dat vergeet ik nooit meer! Wat een genade!! Het was alsof het pak van Bunyan van me afviel en het licht werd aan het eind van de tunnel waar ik in zat. Ik wilde van de daken schreeuwen wie God was. Sindsdien heb ik vrede in mijn hart, een rust. Het is goed, ik hoef in dit leven niet van alles na te jagen of ergens geluk te vinden. Ik heb dat van God gekregen! Ik besloot naar de Hervormde kerk te gaan en legde daar vervolgens met volle overtuiging belijdenis van mijn geloof af.

Met vallen en opstaan probeerde ik een zo goed mogelijk christen te zijn. Dat gaf druk, een last. Gelukkig ben ik daar afgelopen voorjaar van bevrijd in een Kingdome Come avond. (Ik verloor nog een pak van Bunyan ;)). Ik heb nu rust dat ik goed ben voor God, dat Hij van mij houdt ook al doe ik het beroerd in mijn ogen. Al vind ik dat ik veel sneller moet veranderen voor God, Hij heeft geduld met me en leidt mij in rust waar Hij me hebben wil.

Ik schreef een scriptie over occultisme op de pabo waardoor ik erg belaagd ben en op zeer bedreigende wijze heb kennis gemaakt met de duistere geestelijke wereld. De Bijbel en christelijke liederen waren mijn redding in deze zeer beangstigende tijd! Alle eer aan Jezus Christus die al heeft overwonnen waardoor we niet meer bang hoeven zijn (maar wel kunnen zijn).

Nu, zo’n tien jaar na mijn belijdenis wil ik als vervolg daarop met laten dopen. Al jaren denk ik erover na. Ik was er zo onrustig over dat ik tegen God zei: Als U wilt dat ik me laat dopen, dan moet iemand het maar aan me vragen en dan doe ik het. Dat is twee keer gebeurd, maar jaren erna! Ik had het toen niet eens door, haha. Tijdens de info avond over dopen kreeg ik bevestiging op bevestiging. Nadat ik me had opgeven voelde ik me zo vrij.
Met de doop wil ik God en alle mensen laten zien dat ik Jezus wil volgen met alles wat in mij is. Ik wil Hem dienen. Ook wil ik de hele geestelijke wereld laten zien dat ik bij God hoor! In het doopwater wil ik mijn oude leven afwassen en achterlaten en als nieuw leven met God.