Maaike Bielsma

Mijn naam is Maaike Bielsma en ik ben 15 jaar. Ik woon in Veenendaal en ik woon daar samen metĀ mijn ouders omdat ik enigst kind ben.

Dit bericht is geplaatst op 12-02-2017

Toen ik in de eerste jaren van de basisschool zat ging ik nog niet naar de kerk, via vriendinnen hoorde ik veel over de kerk en dat maakte me nieuwsgierig en toen wilde ik zelf ook graag gaan. Sinds groep 5 ga ik (bijna) iedere week naar de kerk. In de eerste kerk waar ik kwam hebben we een prekenschrijfboekje gekocht en daarin kon ik dingen opschrijven over de preek en er dingen bij tekenen en dit maakte dat ik het leuk vond om naar de kerk te gaan, maar ik vond het nog niet erg leuk om naar de kerk te gaan. Op een gegeven moment zijn we naar een gemeente in Barneveld gegaan. Hier vond ik het al een stuk leuker om naar de kerk te gaan. Maar sinds dat ik in Mozaiek0318 zit voel ik me pas echt thuis in de kerk.

Ik heb in mijn leven al meerdere keren een mooie ervaring met God mogen meemaken. De eerste bijzondere ervaring die ik met God had was toen ik in een moeilijke periode zat met mezelf. Ik vond mezelf te dik en ging steeds minder eten wat uiteindelijk uit is gelopen tot een eetstoornis. Ik viel heel snel af en nam afstand van de mensen die zich er mee bemoeide. Tot ik het niet meer aan kon en naar een vriendin ben gestapt die mij er al eerder mee geconfronteerd had. We zijn toen samen naar onze mentor gegaan en die heeft een vertrouwenspersoon voor mij geregeld. Ik merkte dat de gesprekken die ik met mijn vertrouwenspersoon had eigenlijk helemaal niet werkte en ben toen heel veel gaan bidden. Op een gegeven moment heeft God ingegrepen en kreeg ik weer het verlangen om normaal te gaan eten. Ik hoefde toen ook niet meer naar mijn vertrouwenspersoon en zij was echt verbaasd hoe het kon dat ik zo snel van mijn eetstoornis af was. Maar ik weet dat dat natuurlijk van God kwam!

De tweede bijzondere ervaring die ik met God heb gehad was in een dienst van Mozaiek0318. Ik had toen al een tijd heel veel last van mijn heup, omdat die steeds verkeerd schoot. Ik zat in de dienst en op een gegeven moment zei Kees dat hij het gevoel had dat er een meisje was die veel last had van haar rechterheup. Ik dacht toen “Ach, dat zal wel niet over mij gaan.” maar toen zei Kees “Nu denk ze dat het niet over haar gaat maar dat gaat het wel.” Toen wist ik zeker dat het wel over mij ging en ben ik naar beneden gelopen om voor me te laten bidden. Vanaf dat moment had ik veel minder pijn en daar ben ik God heel erg dankbaar voor.

Nu is voor mij het moment aangebroken dat ik me ga laten dopen. God heeft mij meerdere keren bij Zich geroepen en daar wil ik Hem op antwoorden door me te laten dopen. Hij roept me bij Hem, en ik wil bij Hem komen. Voor altijd!

Op de foto zie je mijn kinderbijbel en een spiegeltje. De kinderbijbel omdat ik daar mee als kind voor het eerst verhalen over God hoorde. En het spiegeltje omdat ik deze heb gekregen van iemand uit de kerk toen ik die hard nodig had. De tekst “Wat ben je mooi” in het spiegeltje heeft mij heel erg geholpen.